Lang leve de volkstuin

door Yvon Driehuis

Ik heb al jaren een volkstuin op Wijkergouw, dat ligt bij Schellingwoude en is een half uurtje fietsen van mijn woning op het Westerdok. Ik ben dol op mijn tuin en ben er bijna elke dag te vinden. De tuin is ongeveer 300 m2 groot. Er staat een huisje op en er is een schuur voor het gereedschap. Mijn tuin is een beetje klassiek; gras in het midden met daarom heen borders voor de bloemen. Het grasveld ziet er niet uit omdat de mollen het gebruiken als hun speeltuin. Het ligt bezaait met molshopen die ik vervolgens vakkundig verwijder met als resultaat een vreemd soort maanlandschap. Maakt niet uit, het heeft geen zin om je daar druk over te maken. Ik heb totaal geen verstand van tuinieren, ik rommel maar wat aan en geniet vooral van het buiten zijn. Voor mij is het de ideale plek om met een goed boek in het zonnetje te zitten. Ik wissel het lezen af met onkruid wieden of ik ga op bezoek bij een van mijn buren die de wijn koud hebben staan. Even de toestand in de wereld doornemen.

Het is een groot tuinpark met 250 tuinen met in het midden een fraaie klassieke boerderij waar de vergaderingen worden gehouden en het koor om de twee weken repeteert. Elke woensdag komen cliënten (met een verstandelijke beperking) van Cordaan naar de tuin en doen wat lichte werkzaamheden of maken een wandeling. Het park is toegankelijk voor wandelaars en ze zijn welkom bij evenementen zoals de Kunst of de Groenmarkt die in de zomer plaats vinden. De lunchcommissie zorgt elke zaterdag voor de soep en de broodjes voor de harde werkers die net hun tuinbeurt achter de rug hebben, andere tuinders zijn ook welkom. Op het terras is het dan heel gezellig en wordt er heel wat afgekletst.

Er is altijd een hoop te doen op zo’n tuinpark. Als tuinder ben je in de eerste plaats verantwoordelijk voor het onderhoud van je eigen tuin. Je tuin verwaarlozen wordt niet gewaardeerd. Tuinders doen per jaar zes algemene tuinbeurten. De paden en het gemeenschappelijk groen moet bijgehouden worden. De tuincommissie stuurt dat aan en heeft een hele lijst opgesteld wat, waar en wanneer moet gebeuren. Ik ben een van de coördinatoren die elke zaterdag een groep van mensen om 9 uur van koffie voorziet en terwijl ze nog slaperig voor zich uitkijken, vertel waar ze aan de slag kunnen en wat als eerste onkruidvrij moet worden gemaakt. Om half elf krijgen ze een tweede bakje koffie waarna ze weer vrolijk aan het werk gaan tot half een. Altijd leuk om te doen en mensen maken al werkende kennis met hun mede tuinders en hebben vaak leuke gesprekken. De sfeer is altijd prima zelfs als het regent.

Het bestuur bestaat uit 5 mensen die het gelukkig goed met elkaar kunnen vinden. Onze voorzitter is Andrea van Pol (van Vroege vogels/radio klassiek) en die weet met haar gevoel voor humor alle problemen met een grap op te lossen. Het bestuur neemt besluiten en legt twee keer per jaar verantwoording af aan de algemene ledenvergadering. Voor de rest zijn er commissies die het bestuur ondersteunen. Zoals de bouwcommissie die adviseert over de bouwkundige staat van de huisjes, moet die opgekrikt worden of niet? Ze geeft ook een oordeel over de verkoopprijs als een huurder besluit zijn huisje te verkopen. Speculeren is er dus niet bij. Per jaar gebeurt dat maar een keer of vier/vijf. De doorstroom is beperkt. De wachtlijst is dan ook lang. De Algemene Bond van Volkstuinen dringt er bij de gemeente op aan om het aantal volksparken uit te breiden want de vraag is enorm.

Kort samengevat kan ik het iedereen aanraden als u van tuinieren houdt. Helaas kan het lang duren voordat u er een kunt kopen. Als u eerst wil onderzoeken of het wat voor u is om met uw handen in de aarde te wroeten en te leven zonder elektra dan kunt u terecht in het logeerhuisje dat voor u beschikbaar is. Als u meer wilt weten kijk dan op de website van de tuin www.wijkergouw.nl of die van de bond.